จินตนาการที่ไร้ขอบเขต
posted on 15 Jan 2008 00:09 by kamolnum147
คุณครับ
คุณจำวิชาวาดเขียนที่คุณเคยเรียนสมัยยังเด็กๆได้ไม๊ สำหรับผมแล้ว
ผมยังจำมันได้ดี ก็เพราะวิชานี้ มันเปรียบเสมือนยาขมกับผมน่ะครับ
วิชาวาดเขียนที่ผมเรียน ผมอยากเรียกมันว่าวิชาลอกรูปเหลือเกิน ก็เริ่มจากคุณครูเดินเข้าห้อง แล้วหันหน้าให้กระดานดำ หันหลังให้นักเรียน แล้วก็วาดๆๆๆ รูปส่วนใหญ่ก็เป็นทิวทัศน์ ผลไม้ อะไรเทือกนี้แหล่ะครับ แอบคิดตอนนี้ว่าถ้าคุณครูวาดรูปออกแนวอีโรติก ผมคงวาดรูปเก่งขึ้นมาอักโขทีเดียว อิ อิ
นักเรียนก็ขมักเขม้นวาดตามครู พวกมือฉมังก็จะวาดปรึ๊ดๆๆตามครูไปอย่างต่อเนื่อง และวาดเสร็จหลังครูวาดในเวลาไม่นาน ส่วนผมเหรอครับ ลากไปหนึ่งเส้น แล้วก็ต้องลบ วาดใหม่ แล้วลบ เพราะใจบังคับมือให้เส้นออกมาตรง หรือโค้งอย่างสวยงามไม่ได้ จนท้ายสุด กระดาษวาดเขียนของผมก็ขมุกขมอม และช้ำไปหมดจากฤทธิ์ดินสอและยางลบที่บดลงไปในกระดาษนั้น
วันนี้ ผมอยากพาคุณชมภาพเขียนของเด็กนักเรียนชั้นประถมของที่นี่กันหน่อย
เราจัดงานนี้ขึ้น ที่ที่ทำงานของผมเองครับ ต้นคิดก็คือ "มิสลี" เธอเป็นล่ามชาวเกาหลี คุณคงเคยเจอเธอมาแล้วในเอนทรี่วิ่งมาราธอน ที่เธอเมาท์เรื่อง อะจุมม่าให้ฟัง
เอารูปเธอมาลงซักนิดดีกว่า คนซ้ายสุดชื่อ มิกิโกะ เป็นล่ามญี่ปุ่น คนกลางนั่นแหล่ะมิสลี คนขวาสุดเป็นสาวฟิลิปปินส์ชื่อ โจแอน เธอเป็นการตลาดของเรา
Missลี เธอมีลูกชายอยู่สองหน่อ เรียนที่โรงเรียนนานาชาติที่นี่ พูดถึงมิสลี ตอนรับเธอเข้ามาใหม่ๆ ก็นึกว่ายังไม่มีครอบครัว เราเลยเรียกแกว่า มิสลี เวลาต่อมา เราก็รู้ว่าเธอมีลูกและมีสามีเรียบร้อย แต่เราก็เรียกเธอติดปากไปแล้วว่า มิสลี ก็ปล่อยเลยตามเลย ดูเธอก็ชอบให้เราเรียกอย่างนี้เหมือนกัน
วันหนึ่ง มิสลีเกิดไอเดียดีๆ บอกเราว่า ถ้าจะจัดงานแสดงรูปเขียนของเด็กนักเรียนนานาชาติที่นี่ เราจะสนใจไม๊ เจ้านายก็เห็นดีด้วย เพราะที่ทางในห้องโถงเรา ก็พอจัดได้อยู่
ผมรู้ข่าวก็ตื่นเต้นนะ แต่ก็คิดว่าคงมีรูปนิดหน่อย คงวาดกันแบบเด็กๆ มีการ์ตูนญี่ปุ่นเป็นส่วนใหญ่ แต่ที่ไหนได้ มีรูปมากว่าร้อยรูปทีเดียว มีงานศิลปะแบบอื่นด้วย เช่นตกแต่งปกซีดี งานไม้อัด
ผมเดินดูรูปที่เป็นผลงานของเด็กๆ อายุอยู่ระหว่าง 5-10 ขวบแล้วรู้สึกทึ่งครับ ทึ่งอันแรกจากวิธีสอนของครู เค้าก็แค่จะกำหนดหัวข้อที่จะให้วาด แล้วปล่อยให้เด็กใช้จินตนาการต่อเอง ทึ่งต่อมาคือ ผลงานของพวกเขาบางคน ออกมาได้โดนใจผมมากๆ ดูแล้วบางรูปยังกับไม่ใช่เด็กเป็นคนวาด
ผมพาชมเลยนะครับ เอนทรี่นี้ รูปเยอะซักหน่อย เพราะถูกใจหลายรูปมากๆ แบบไม่รู้จะคัดออกยังไง
เริ่มจาก หัวข้อแรก Self Characterizing ให้เด็กถ่ายทอดออกมาว่าตัวเขา เป็นยังไง
คิมอุลยอง อายุเจ็ดขวบ ดวงตาเธอดูลึกลับ น่าค้นหาดีนะครับ
แตวซุง อายุ 8 ขวบ บ่งบอกถึงอารมณ์ดี สดใส
โมโนรอม อายุ 8 ขวบ ผมชอบรูปนี้มากๆ มองที่ตา มันรู้สึกดึงดูดยังไงไม่รู้
ริชาร์ด คนนี้ไม่ทราบอายุ น่าจะประมาณเดียวกับเพื่อนๆ ดูรูปแล้วเข้มข้นดีจัง
เจนนี่ โซลลิป อายุ 7 ขวบ น่ารักทีเดียว ชอบสีเขียวแบ็คกราวน์จัง
กว่องโฮ ห้าขวบ คนนี้แปลกดี คิดว่าตัวเองคือหมี
กวุนโฮ หกขวบ คนนี้ท่าจะอยากเป็นโกล์ฟุตบอล ผมชอบหน้าของเขามาก หลับตาเท่ห์ มีเคราและแก้มแดง
กลุ่มต่อไป หัวข้อชื่อ "The Car I would Like"
เริ่มจากดช.หอมฤทธิ์ (Hom Rith) เป็นรถแดงท่ามกลางธรรมชาติสวยๆ
คนนี้ผมขำครับ ยืนมองอยู่นานว่าสื่ออะไร อ้อ อยากเป็นตำรวจนี่เอง ผลงานดช.ฮานุล
กลุ่มถัดมา ในหัวข้อ "Mask" ครับ
ผลงานของดญ.เอเดรียน ชาร์ล๊อต พอร์เตอร์ ดูแล้วจินตนาการได้หลายแบบนะ
อันนี้ของดญ.จุงโซล
ดญ.ฮานนาห์ ลี ผลงาน Mask
หัวข้อนี้ ไม่ได้มีงานวาดอย่างเดียว เด็กๆทำเป็นหน้ากากออกมาเลยก็มีครับ
ของคนเดิม ดญ.เอเดรียน ชาร์ล๊อต พอร์เตอร์
ฮานนาห์ ลี อีกครั้ง
กลุ่มต่อมา หัวข้อ "Still Life" ครับ
เด็กชายปาร์ควองจี สีสันสดใสจริงๆ
ดช.โฮโซอุน ผมชอบสีน้ำเงินของรูปเค้ามากเป็นพิเศษ
อันนี้ของดช.ปาร์คซันชี
ดช.ฮานูล ผมได้เจอเจ้าของภาพด้วย ถามเค้าว่านี่ตัวอะไร เค้าบอกว่า "วัว" ครับ
ลองดูประเภทตกแต่งซีดีดีกว่า อันนี้ประทับใจคำนิยามของคำว่า Family น่ะครับ ดญ.ปูลัม
ภาพนี้มีชื่อว่า Collage ก็คงหมายถึงให้จินตนาการว่า ตอนที่โตขึ้นแล้วอยู่ชั้นวิทยาลัย เราจะมีหน้าตาเป็นยังไง
ดญ.อีริค ลาอิส เธอคิดว่า โตขึ้นแล้วเธอจะเป็นอย่างนี้ครับ
จริงๆแล้ว มีรูปอีกเยอะมากที่อยากให้ดูกัน แต่มันคงจะเยอะเกินไปสำหรับหนึ่งเอนทรี่ จะน่าเบื่อซะเปล่าๆ
นี่รูปสุดท้ายแล้ว ในหัวข้อ Feeling เห็นแล้วนึกถึงเด็กคนนี้ คุณพ่อคุณแม่จะรู้ไม๊ ว่าหนูมีความรู้สึกลึกๆยังไง
ผมใช้เวลานานทีเดียวครับ ในการชมรูปเหล่านี้ วันละหลายรอบ ดูไปยิ้มไป พยายามนึกว่าเด็กๆเค้าจะสื่ออะไรออกมา มันเป็นจินตนาการที่ไร้ขอบเขตจริงๆ
ผมคิดลึกๆว่า อยากให้พวกเค้าเหล่านี้เขียนรูปต่อไป เพราะผมเชื่อว่า ศิลปะ ไม่ว่าจะอยู่ในสาขา หรือแขนงใดๆ มันช่วยทำให้เราเพลิดเพลิน ผ่อนคลายความเครียด และยังช่วยทำให้จิตใจอ่อนโยนด้วย
คุณเห็นรูปแล้วนึกถึงอะไรกันบ้าง ผมอยากรู้นะครับ
วิชาวาดเขียนที่ผมเรียน ผมอยากเรียกมันว่าวิชาลอกรูปเหลือเกิน ก็เริ่มจากคุณครูเดินเข้าห้อง แล้วหันหน้าให้กระดานดำ หันหลังให้นักเรียน แล้วก็วาดๆๆๆ รูปส่วนใหญ่ก็เป็นทิวทัศน์ ผลไม้ อะไรเทือกนี้แหล่ะครับ แอบคิดตอนนี้ว่าถ้าคุณครูวาดรูปออกแนวอีโรติก ผมคงวาดรูปเก่งขึ้นมาอักโขทีเดียว อิ อิ
นักเรียนก็ขมักเขม้นวาดตามครู พวกมือฉมังก็จะวาดปรึ๊ดๆๆตามครูไปอย่างต่อเนื่อง และวาดเสร็จหลังครูวาดในเวลาไม่นาน ส่วนผมเหรอครับ ลากไปหนึ่งเส้น แล้วก็ต้องลบ วาดใหม่ แล้วลบ เพราะใจบังคับมือให้เส้นออกมาตรง หรือโค้งอย่างสวยงามไม่ได้ จนท้ายสุด กระดาษวาดเขียนของผมก็ขมุกขมอม และช้ำไปหมดจากฤทธิ์ดินสอและยางลบที่บดลงไปในกระดาษนั้น
วันนี้ ผมอยากพาคุณชมภาพเขียนของเด็กนักเรียนชั้นประถมของที่นี่กันหน่อย
เราจัดงานนี้ขึ้น ที่ที่ทำงานของผมเองครับ ต้นคิดก็คือ "มิสลี" เธอเป็นล่ามชาวเกาหลี คุณคงเคยเจอเธอมาแล้วในเอนทรี่วิ่งมาราธอน ที่เธอเมาท์เรื่อง อะจุมม่าให้ฟัง
เอารูปเธอมาลงซักนิดดีกว่า คนซ้ายสุดชื่อ มิกิโกะ เป็นล่ามญี่ปุ่น คนกลางนั่นแหล่ะมิสลี คนขวาสุดเป็นสาวฟิลิปปินส์ชื่อ โจแอน เธอเป็นการตลาดของเรา
Missลี เธอมีลูกชายอยู่สองหน่อ เรียนที่โรงเรียนนานาชาติที่นี่ พูดถึงมิสลี ตอนรับเธอเข้ามาใหม่ๆ ก็นึกว่ายังไม่มีครอบครัว เราเลยเรียกแกว่า มิสลี เวลาต่อมา เราก็รู้ว่าเธอมีลูกและมีสามีเรียบร้อย แต่เราก็เรียกเธอติดปากไปแล้วว่า มิสลี ก็ปล่อยเลยตามเลย ดูเธอก็ชอบให้เราเรียกอย่างนี้เหมือนกัน
วันหนึ่ง มิสลีเกิดไอเดียดีๆ บอกเราว่า ถ้าจะจัดงานแสดงรูปเขียนของเด็กนักเรียนนานาชาติที่นี่ เราจะสนใจไม๊ เจ้านายก็เห็นดีด้วย เพราะที่ทางในห้องโถงเรา ก็พอจัดได้อยู่
ผมรู้ข่าวก็ตื่นเต้นนะ แต่ก็คิดว่าคงมีรูปนิดหน่อย คงวาดกันแบบเด็กๆ มีการ์ตูนญี่ปุ่นเป็นส่วนใหญ่ แต่ที่ไหนได้ มีรูปมากว่าร้อยรูปทีเดียว มีงานศิลปะแบบอื่นด้วย เช่นตกแต่งปกซีดี งานไม้อัด
ผมเดินดูรูปที่เป็นผลงานของเด็กๆ อายุอยู่ระหว่าง 5-10 ขวบแล้วรู้สึกทึ่งครับ ทึ่งอันแรกจากวิธีสอนของครู เค้าก็แค่จะกำหนดหัวข้อที่จะให้วาด แล้วปล่อยให้เด็กใช้จินตนาการต่อเอง ทึ่งต่อมาคือ ผลงานของพวกเขาบางคน ออกมาได้โดนใจผมมากๆ ดูแล้วบางรูปยังกับไม่ใช่เด็กเป็นคนวาด
ผมพาชมเลยนะครับ เอนทรี่นี้ รูปเยอะซักหน่อย เพราะถูกใจหลายรูปมากๆ แบบไม่รู้จะคัดออกยังไง
เริ่มจาก หัวข้อแรก Self Characterizing ให้เด็กถ่ายทอดออกมาว่าตัวเขา เป็นยังไง
คิมอุลยอง อายุเจ็ดขวบ ดวงตาเธอดูลึกลับ น่าค้นหาดีนะครับ
แตวซุง อายุ 8 ขวบ บ่งบอกถึงอารมณ์ดี สดใส
โมโนรอม อายุ 8 ขวบ ผมชอบรูปนี้มากๆ มองที่ตา มันรู้สึกดึงดูดยังไงไม่รู้
ริชาร์ด คนนี้ไม่ทราบอายุ น่าจะประมาณเดียวกับเพื่อนๆ ดูรูปแล้วเข้มข้นดีจัง
เจนนี่ โซลลิป อายุ 7 ขวบ น่ารักทีเดียว ชอบสีเขียวแบ็คกราวน์จัง
กว่องโฮ ห้าขวบ คนนี้แปลกดี คิดว่าตัวเองคือหมี
กวุนโฮ หกขวบ คนนี้ท่าจะอยากเป็นโกล์ฟุตบอล ผมชอบหน้าของเขามาก หลับตาเท่ห์ มีเคราและแก้มแดง
กลุ่มต่อไป หัวข้อชื่อ "The Car I would Like"
เริ่มจากดช.หอมฤทธิ์ (Hom Rith) เป็นรถแดงท่ามกลางธรรมชาติสวยๆ
คนนี้ผมขำครับ ยืนมองอยู่นานว่าสื่ออะไร อ้อ อยากเป็นตำรวจนี่เอง ผลงานดช.ฮานุล
กลุ่มถัดมา ในหัวข้อ "Mask" ครับ
ผลงานของดญ.เอเดรียน ชาร์ล๊อต พอร์เตอร์ ดูแล้วจินตนาการได้หลายแบบนะ
อันนี้ของดญ.จุงโซล
ดญ.ฮานนาห์ ลี ผลงาน Mask
หัวข้อนี้ ไม่ได้มีงานวาดอย่างเดียว เด็กๆทำเป็นหน้ากากออกมาเลยก็มีครับ
ของคนเดิม ดญ.เอเดรียน ชาร์ล๊อต พอร์เตอร์
ฮานนาห์ ลี อีกครั้ง
กลุ่มต่อมา หัวข้อ "Still Life" ครับ
เด็กชายปาร์ควองจี สีสันสดใสจริงๆ
ดช.โฮโซอุน ผมชอบสีน้ำเงินของรูปเค้ามากเป็นพิเศษ
อันนี้ของดช.ปาร์คซันชี
ดช.ฮานูล ผมได้เจอเจ้าของภาพด้วย ถามเค้าว่านี่ตัวอะไร เค้าบอกว่า "วัว" ครับ
ลองดูประเภทตกแต่งซีดีดีกว่า อันนี้ประทับใจคำนิยามของคำว่า Family น่ะครับ ดญ.ปูลัม
ภาพนี้มีชื่อว่า Collage ก็คงหมายถึงให้จินตนาการว่า ตอนที่โตขึ้นแล้วอยู่ชั้นวิทยาลัย เราจะมีหน้าตาเป็นยังไง
ดญ.อีริค ลาอิส เธอคิดว่า โตขึ้นแล้วเธอจะเป็นอย่างนี้ครับ
จริงๆแล้ว มีรูปอีกเยอะมากที่อยากให้ดูกัน แต่มันคงจะเยอะเกินไปสำหรับหนึ่งเอนทรี่ จะน่าเบื่อซะเปล่าๆ
นี่รูปสุดท้ายแล้ว ในหัวข้อ Feeling เห็นแล้วนึกถึงเด็กคนนี้ คุณพ่อคุณแม่จะรู้ไม๊ ว่าหนูมีความรู้สึกลึกๆยังไง
ผมใช้เวลานานทีเดียวครับ ในการชมรูปเหล่านี้ วันละหลายรอบ ดูไปยิ้มไป พยายามนึกว่าเด็กๆเค้าจะสื่ออะไรออกมา มันเป็นจินตนาการที่ไร้ขอบเขตจริงๆ
ผมคิดลึกๆว่า อยากให้พวกเค้าเหล่านี้เขียนรูปต่อไป เพราะผมเชื่อว่า ศิลปะ ไม่ว่าจะอยู่ในสาขา หรือแขนงใดๆ มันช่วยทำให้เราเพลิดเพลิน ผ่อนคลายความเครียด และยังช่วยทำให้จิตใจอ่อนโยนด้วย
คุณเห็นรูปแล้วนึกถึงอะไรกันบ้าง ผมอยากรู้นะครับ
Tags: child, drawing, siem reap, รถกระป๊อ83 Comments
เค้าก้อเป็น artist เหมือนกัน
#1 By ไอ้เสือ (น้อย) on 2008-01-15 00:17