สวัสดีครับ วันนี้จะพาไปเที่ยวกันดีกว่า และขอตั้งชื่อเอนทรี่ให้เข้ากลุ่มสาวๆซะหน่อยนะ "กมลหนุ่ม.........ที่สีหนุวิลล์"

ผมได้ยินชื่อสีหนุวิลล์ หรือกำปงโสมมานานแล้วครับ ในฐานะเมืองตากอากาศชายทะเลที่มีชื่อเสียงที่สุดของที่นี่ ไฮโซไฮซ้อขแมร์นิยมไปเที่ยวกันมาก

ได้ยินได้ฟังครั้งแรกก็เฉยๆ ก็ผมมันเด็กทะเลนี่ครับ อยู่เกาะภูเก็ตมาตั้งแต่เกิด
สีหนุวิลล์หรือจะมาสู้ไข่มุกอันดามันได้ เชอะ เด็กๆ

แต่ในที่สุด โอกาสก็มาถึง เดือนนี้มีวันหยุดระหว่างเดือนติดกันอยู่สองวัน ตอนแรก เจ้านายชวนไปเที่ยวเวียตนาม แต่แล้วก็เป็นอันชวด ไม่ได้ไปเพราะคิดๆดูแล้ว มีเวลาสองวัน เสียเวลาเดินทาง
แถมค่าเครื่องบินก็แพงเอาเรี่องทีเดียว ทริปเวียตนามก็เป็นอันพับไปก่อน

วันก่อนได้มีโอกาสเจอไอ้เต๋า น้องที่สนิทกัน เค้าทำงานอยู่ที่วิทยุการบิน และในช่วงนี้ ต้องไปอยู่ที่สีหนุวิลล์ยาว เพราะมีงานติดตั้งศูนย์ควบคุมการบินอยู่

"เต๋า สีหนุวิลล์เป็นไงมั่งวะ" ผมชวนคุย ขณะนั่งดื่มน้ำดอกคำฝอยกัน
"สวยดีพี่ ทะเลสะอาดมากๆ ใสแจ๋วเลย ทรายเนี่ยขาวเนียนเชียว"
"เหรอ เออน่าไปว่ะ ขับรถกี่ชั่วโมงอ่ะ"
"ประมาณสีชั่วโมงพี่ ทางโอเคเลย แต่รถเทรลเลอร์เยอะหน่อยนะ"

สีหนุวิลล์เป็นเมืองท่าด้วยครับ ใหญ่ที่สุดของเขมรเลยล่ะ และกำลังพัฒนาอย่างรวดเร็ว
เพื่อรองรับท่อน้ำมันจากทะเล ที่จะมาขึ้นฝั่งแถบๆนี้ด้วย

"อืมม์"  ผมชั่งใจ เป็นเพราะความขี้เกียจขับรถ เป็นส่วนหนึ่ง
"ที่กินที่เที่ยวเป็นไงมั่งวะ"
"โอเคเลยพี่ อาหารทะเลสดมาก ปูกุ้งปลา ไซส์มหึมา นั่งโซ๊ยกันริมหาดเลย
มีร้านอาหารนั่งชิลล์ๆติดหาดเพียบ"
"เหรอ เออดี" ผมเริ่มสนใจขึ้นมา
"สำคัญนะพี่ หยิงตรึม สวยๆแจ่มๆ แถมมีสาวเวียตมาแจมด้วย"

ก็นั่นล่ะครับ เท่านั้นแหล่ะ ประโยคสุดท้ายของไอ้เต๋า ทำให้ผมตัดสินใจได้เด็ดขาด
จากนั้นก็วางแผนเดินทาง โทรศัพท์ไปชวนอีกสองคน คือโก้กับณุ เพื่อนและน้องที่สนิทกัน
สองคนนั้นก็ดีใจหาย โดดงานตามผมไปด้วย เมื่อผมย้ำประโยคสุดท้ายของเต๋าให้พวกมันฟังบ่อยๆ

แล้วก็เอาไอ้ฟ้าคำรณ รถคู่ชีพของผมไปตรวจเช็คร่างกาย เรื่องนี้เป็นเรื่องสำคัญ
ถ้าจะขับรถเดินทางในเขมร อย่างไปสีหนุวิลล์ครั้งนี้ ระยะทางสองร้อยกว่ากิโลเมตร
แต่ใช้เวลาถึงสี่ชั่วโมง เพราะเป็นทางสองเลนครับ ระหว่างทางจะหาปั๊มเรียงรายพรึดไปหมดแบบบ้านเรา
หรือถ้ารถเสียจะหาอู่ หรือรถลาก ก็ยากสุดๆ งั้นรถต้องพร้อมครับ

 

 ขั้นตอนต่อมา ก็หาข้อมูล ในเวลานี้ ถ้าเที่ยวในไทย ห้องบลูแพลเน็ตในพันทิป น่าจะเป็นแหล่งข้อมูลที่ดีที่สุด ถ้าต่างประเทศล่ะก็ Lonely planet น่าจะเป็นแห่งแรกที่ควรจะเข้าไปดู

 

เมื่อครั้งไปเวียตนามคราวก่อนโน้น ผมไปเที่ยวอยู่สองเมืองครับ คือโฮจิมินห์กับ
ดาลัต ผมเห็นหนังสือLonelyPlanet ฉบับเวียตนามที่ร้านหนังสือในเมืองไทย ดู
ราคาแล้วแปดร้อยกว่าบาท ในใจคิดว่า แอบแพงว่ะ ซื้อที่เสียมเรียบน่าจะถูกกว่า ก็เลยมาซื้อที่เสียมเรียบ ได้ราคาแปดดอลล่าร์ครับ โหถูกกว่ามากๆ แปดร้อยกับ
สามร้อยบาท ในเวลานั้นคิดว่าฉลาดจังเลยกรู

 

เอ่อ ปรากฎว่า มันคือของปลอมครับ ตัวหนังสือเลือนมากๆ และที่สุดก็คือ แผนที่
มันจาง จนดูไม่รู้เรื่อง ตอนนั้นอยากเขกกะโหลกตัวเองหลายๆโป๊กเลยทีเดียว

 

กลับมาจากเวียตนาม ลองเข้าเวปLonelyPlanet ก็พบว่า เค้ามีให้โหลดครับ ในไฟล์พีดีเอฟ แต่เสียเงินนะ แต่ที่ผมชอบที่สุดคือ มันเลือกโหลดเฉพาะบทได้ครับ ไม่ต้องโหลดมาทั้งเล่ม ไปคราวนี้ก็เลยโหลดมาในบทจังหวัดชายฝั่งทะเลภาคใต้มา

ได้รายละเอียดยิบๆของห้าจังหวัดชายฝั่งทะเลภาคใต้ของเขมรมา ในจำนวน 44 หน้า ราคาโหลด 6.60$ ในนั้นบอกหมดครับ แผนที่ พักที่ไหน กินยังไง เที่ยวตรงไหนเป็นไฮไลท์ ช๊อปปิ้ง เดินทาง ฯลฯ  ก็ปรินท์ออกมาทั้งหมดครับ ติดรถไว้เลย

อันนี้แผนที่เดินทาง พนมเป็ญ-กำปงสปรีอ-สีหนุวิลล์ เดินทางผ่านทางหลวงหมายเลขสี่

 

ตอนแรกผมคิดว่า จะเขียนให้หมดในเอนทรี่เดียว ตอนนี้ดูๆแล้วคงจะยาวเกินไป เพราะมีรูปกว่าสี่สิบรูป ดูกันเมื่อยแน่ๆ ขอแตกหน่อเป็นสามเอนทรี่นะครับ

 

ขอปิดท้ายสีหนุวิลล์เอนทรี่แรก ด้วยภาพๆหนึ่งจากในทริป เป็นรูปที่ผมชอบที่สุดครับ
มีน้ำทะเลสีแบบนี้เป็นแบ็คกราวน์


Comment

Comment:

Tweet

#3 By (125.24.212.123) on 2010-04-22 17:29

รูปสีสวยมากกกกค่ะ ^_^

#2 By ArchmaniaC on 2009-08-23 21:29

น้องรูปสุดท้ายนี่คัลเลอร์ฟุลมากๆbig smile

#1 By ขุนกระบี่ on 2009-08-23 17:54